من که از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم

حرفی از جنس زمان نشنیدم

هیچ چشمی عاشقانه به زمین خیره نبود

کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد

هیچکس راز غنچه ای را سر یک مزرعه جدی نگرفت

من به اندازه ی یک ابر دلم میگیرد...

                                                                            سهراب سپهری